Vizioni ynë
Instituti për Studime Humane dhe Avancim të Lartë – Hasan Tahsin synon të jetë një qendër udhëheqëse rajonale dhe ndërkombëtare në kërkim, edukim të avancuar dhe zhvillim profesional. Ne angazhohemi për të krijuar një shoqëri të qëndrueshme, të përgjegjshme dhe të informuar, përmes bashkëpunimit ndërdisiplinar dhe etikës akademike. Synimi ynë është të ofrojmë njohuri të aplikueshme dhe të krijojmë mundësi që ndikojnë drejtpërdrejt në zhvillimin e një të ardhmeje më të ndritur për shoqërinë.
Misioni ynë
Misioni i Institutit Hasan Tahsin është të kontribuojë në përmirësimin dhe zhvillimin e dijes, etikës dhe edukimit përmes kërkimit shkencor, edukimit joformal dhe informal, trajnimeve profesionale dhe përfshirjes aktive në jetën publike. Ne përpiqemi të fuqizojmë individët dhe komunitetet, duke ofruar mundësi për avancim personal dhe profesional, dhe duke promovuar një kulturë të mendimit kritik, etikës dhe përgjegjësisë shoqërore.
Hasan Tahsin (1811–1881)
Hasan Tahsin lindi më 7 Prill 1811 në fshatin Ninat të Filatit, në vilajetin e Janinës — një zonë shqipfolëse. Babai i tij, Osman Efendi, ishte mulla dhe mësues. Prof.Tahsin u arsimua fillimisht nga babai, pastaj shkoi në Stamboll për arsim të lartë fetar.
Në vitin 1856, qeveria osmane e dërgoi Prof.Tahsinin në Paris për t’u specializuar në shkencat e natyrës, me qëllim që të bëhej mësues në Darülfünun (universiteti osman). Atje u njoh me filozofinë materialiste dhe u tërhoq veçanërisht nga astronomia, fizika, kimia, gjeologjia dhe kozmografia.
Pas kthimit nga Parisi, më 1869, u emërua drejtor i parë i Darülfünun. Mbajti konferenca publike mbi shkencat natyrore, por u largua pas rreth 20 muajsh për shkak të presionit të rrymave konservatore fetare.
Prof.Tahsin mori pjesë në themelimin e Shoqërisë Shkencore Shqiptare (Cem’iyyet-i İlmiyye-i Arnavudiyye) më 1879, e cila punoi për hartimin e alfabetit shqip.
Shkroi katër vepra kryesore: mbi ujin dhe ajrin (Esrar-ı Ab u Hava), mbi psikologjinë (Psikoloji yahut İlm-i Ruh), mbi astronominë (Esas-ı İlm-i Hey’et), dhe mbi kozmologjinë (Tarih-i Tekvin yahut Hilkat) — kjo e fundit konsiderohet vepra e tij më e rëndësishme filozofike.
Ndërroi jetë më 3 Korrik 1881 në Erenköy të Stambollit, i sëmurë nga tuberkulozi. Konsiderohet si një nga figurat më origjinale të mendimit shkencor turk të shekullit XIX.